Architectuur

Gisteravond was er weer een bijeenkomst van de Fotokring Eemland. We hielden weer “de beste foto van de maand”. Het is een onderlinge wedstijd, met een knipoog, om elkaars werk te beoordelen en te bewonderen. Dit keer was een was er een foto van een vierkante meter! Volgens mij was deze van de muur gehaald. Afin, bij onze tafelbespreking werd er erg veel aandacht geschonken aan de print-kwaliteit. Die was niet zo goed als de foto. De foto was een prent van een vijver geflankeerd door witte gebouwen en iets wat leek op de brug “de Zwaan” in Rotterdam. Alleen niet hoekig maar mooie vrouwelijke lijnen. Ook werd er gesproken over de kadering, daar was ook wat winst te behalen. Tja, als arme fotograaf heb je maar 1 stem en vele (vakkundige) medefotografen geven hun mening.

Bij de bespreking moest ik terug denken aan onze vakantie in Italie. Daar heb ik een foto gemaakt van stoelen die klaar stonden voor een voorstelling. Allemaal netjes in een ronding, soort van kromming. Netjes naast elkaar, niet een scheef, niet een kapot. Helemaal correct. Dat moest op de foto.

Ik vroeg me toen af “Wie durft in het midden te gaan zitten?” Zou helemaal mooi zijn als er 1 persoon ergens ging zitten. Is er soms bewaking? Maar ja, dan grijp je in. Dat wilde ik ook niet, het zou een verstoring zijn van die lijnen.
Gewoon zo, vele stoelen in de brandende zon. Over een paar uur zullen ze gevuld zijn met kinderen, ouders en opa’s en oma’s. Allemaal kakelen, kris kras door elkaar. Geen lijn meer te bekennen. Alles weer weg…

Het blijft voor mij een memorabele foto en met een leuke gedachte.

...