Nieuw schaatsseizoen

Het is weer begonnen hoor. De eerste rondjes op het (kunstbaan-)ijs zijn weer een feit. Wat ga je doen als je de schaatsers afgezet hebt? Ik ga foto’s maken. Waarschijnlijk heb ik er al meer dan 1000, maar toch oefenen. Wat is er zo moeilijk aan? Nou, ik zal een paar zaken uit de doeken doen: ten eerste de mooiste actiefoto’s zijn natuurlijk als ze hard voorbij gaan. Dat gebeurt in een fractie van een seconde. Zelfs de tieners schieten je voorbij. Dus mooie mee-trek-oefeningen. Maar er komt nog meer bij, de afstand is dus niet constant en het licht … Lamp licht, maar het lijkt op daglicht. Als mens lijkt het prachtig verlicht (het is een mooie baan), maar meten is weten. Auw, bij ISO 1600, F2.8 moeten we richting de 1/250s. Dus eigenlijk weinig licht. Later moet ik zelfs naar ISO3200. Dit was voor mijn oude camera/lens buiten zijn vermogen, ver erbuiten. Mijn huidige camera/lens kan dat gelukkig wel aan. Daarmee is de beperking weer bij de fotograaf gelegd. Wat is een mooie houding voor een schaatser? Waar moet je staan? Hoe moet jij staan? De mee-trek beweging vraagt om een stabiele opzet maar wel meedraaien! Het is echt zoeken naar de juiste foto. Als je dat allemaal goed onder de knie hebt moet je je slachtoffer nog vinden tussen die honderden schaatsers. O, ja, iedereen rijdt met gelijke of vergelijkbare clubkleding. Het verschil zit in een petje of een brilletje! Even niet opletten en het is voorbij. Weer rondje wachten.
Maar het meest vervelende is wel echt iets voor schaatsers. In de binnenbaan (voor zover je over banen kan spreken) rijden ze hard, heel hard. Die wil je hebben. De buitenbaan wordt gebruikt om uit te rijden. Wat krijg je? Heb je de schaatser op de korrel (vakterm), camera goed, sta je goed, komt er zo’n klont uitrij-schaatsers er precies voor rijden als jij net wil schieten. Bummer, weer een rondje wachten.

Het is een ultime versie van “het moment” in de fotografie.

De eerste serie kan je vinden bij de Evenementen.

...